fizjoterapia


Specjalistyczne przygotowanie fizjoterapeutów pozwala im na właściwą ocenę ruchowych zaburzeń, które mogą być rezultatem uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Program fizjoterapii jest zalecany jako podstawowe leczenie skutków udaru mózgu. Fizjoterapeuta używa wielu technik, które pomagają przywrócić prawidłowe funkcje kończyny górnej. Fizjoterapia pomaga w przywróceniu siły mięśniowej, gibkości, zakresu ruchów, wytrzymałości, szybkości, koordynacji itp. Głównymi środkami fizjoterapii są kinezyterapia i fizykoterapia.

wstawanie i siadanie

kinezyterapia
(terapia ruchem)

Kinezyterapia w spastyczności oddziałuje na chorą kończynę poprzez wiele ćwiczeń leczniczych. Umożliwia zapobieganie wzrostowi napięcia mięśniowego, a także pozwala obniżyć istniejące napięcie. Niektóre ćwiczenia możesz wykonać w domu samodzielnie lub z pomocą opiekunów. Pamiętaj, że wykonanie każdego ćwiczenia powinno być dostosowane do Twoich możliwości ruchowych. Poniższe propozycje ćwiczeń dotyczą jedynie podstawowych i najważniejszych codziennych aktywności.

Wstawanie i siadanie

to jedna z najczęstszych czynności wykonywanych każdego dnia, która może wzmagać spastyczność w obrębie dłoni. Zadbaj, aby meble, na których najczęściej siadasz i z których wstajesz, były wystarczająco wysokie (nie niższe niż wysokość siedziska krzesła). Możesz w czasie wstawania i siadania podtrzymywać niedowładną kończynę górną zdrową dłonią. Uwaga! Należy koniecznie podwyższyć łóżko.

chodzenie

Samodzielne chodzenie

Przy pierwszych próbach samodzielnego chodzenia, pacjenci powinni wspomagać się przedmiotem, na którym mogą się oprzeć. Najlepszy do tego celu jest zwykły, dość długi kij. W miarę dalszej poprawy można będzie z niego zrezygnować. Taki sposób wymusza intensywniejsze przenoszenie ciężaru ciała na kończynę niedowładną i może wpływać pośrednio na obniżenie spastyczności w obrębie dłoni.

Pomoc drugiej osoby w trakcie chodzenia

Opiekun powinien wspomagać osobę po udarze, stabilizując tułów lub ewentualnie miednicę i poruszając się razem z chorym po stronie niedowładu. Pacjent będzie dzięki temu dobrze zabezpieczony w razie utraty stabilności, będzie czuł się bezpieczniej i będzie optymalnie intensywnie obciążał kończyny dolne. Może to wpływać na obniżanie spastyczności w obrębie dłoni.

leżenie

Obracając się na boki w łóżku,

staraj się za wszelką cenę unikać podciągania zdrową dłonią za brzeg łóżka, gdyż może to spowodo-wać podwyższenie patologicznego na-pięcia mięśniowego w obrębie dłoni.

Pomagając siadać z leżenia,

należy raczej układać dłonie na tułowiu pacjenta, unikając podawania mu ręki i nie zachęcać do podciągania się przy pomocy zdrowej kończyny górnej.

Najczęściejpopełniane

BŁĘDY

w rehabilitacjispastyczności

KORZYSTANIE Z PORĘCZY I PODCIĄGÓW

Unoszenie się na łóżku za pomocą zwisających podciągów i poręczy (wykorzystując zdrową rękę), wywołuje nieodwracalne odruchy wyprostne.


ŚCISKANIE PIŁECZKI

Ściskanie piłeczki wzmacnia napięcie mięśni, prowadząc do zwiększenia spastyczności całej kończyny górnej. Samo ściskanie jest bezużyteczne, jeśli nie można otworzyć dłoni, aby wziąć, a następnie odłożyć przedmiot.


FORSOWANIE MIĘŚNI SPASTYCZNYCH

W mięśniach "spastycznych" każdy ruch wywołuje gwałtowny skurcz. Siłowe rozciąganie wywołuje narastający skurcz i kończy się zerwaniem włókien mięśniowych.

BRAK ODPOCZYNKU

Powrót do łóżka jest bardzo ważny dla odzyskania sił. To właśnie podczas snu napięcie mięśniowe zmniejsza się, a ciało odpoczywa po aktywnym dniu.


OCZEKIWANIE NATYCHMIASTOWYCH REZULTATÓW

Osoba po udarze może usprawniać się bez końca i należy tym pomagać dostarczając odpowiednie wyposażenie i pomoce.